Porady na remontowanie mieszkania

Remont lokalu mieszkalnego ma możliwość być udany i tańszy, choćby wywraca nasze życie do góry nogami. Umieściliśmy wiele porad, ażeby uniknąć choć częściowo remontowego rozgardiaszu.

Zakupy początkowo
żeby nie biegać co chwila do sklepu, warto w tym samym momencie zgromadzić wszelkie akcesoria i materiały potrzebne w kolejnych etapach planowanego odnawiania. A oto lista koniecznych rzeczy: wolno schnący gips do reperacji, rozpuszczalnik terpentynowy , a oprócz tego farby albo tapety i klej do nich, a również drabina, 2 wiadra, szczotka lub szorstkie gąbki, szpachle. pumeks, papier ścierny, pędzle – ławkowiec i dwa płaskie o różnej szerokości albo dwa wałki z ramką ociekową do malowania ścian i sufitów, a do olejnego – nieduży i większy pędzel okrągły , a dodatkowo płaski łamany do kaloryferów, a do tapetowania – długa linijka, ekierka prostokątna i duże nożyczki krawieckie. Warto zaopatrzyć się też w taśmę klejącą, płachty folii i tekturę do zabezpieczenia podłogi i mebli.

Przygotowania do pracy
Z remontowanego pomieszczenia wynieśmy, co się wyłącznie da. Największe meble zsuńmy na środek i przykryjmy folią. Żyrandol najlepiej ,ubrać” w dość dużą torebkę plastikową i obwiązać sznurkiem. Podłogi – szczególnie lakierowane parkiety w dobrym stanie – radzę przykryć tekturą i folią, które przytwierdzimy taśmą klejącą do listew, a potem jeszcze wyłożymy gazetami.

Po pierwsze mycie
Praca ta polega na obfitym zwilżeniu brudnej powierzchni ścian i sufitu ciepłą wodą ze środkiem myjącym (przykładowo. płynem do mycia naczyń), za poradą pędzla ławkowca. Zmywać powinno się niewielkie fragmenty i natychmiast spłukiwać je czystą wodą za poradą gąbki. Nie dość dokładne zmycie może stać się przyczyną smug i plam, które wyjdą na jaw dopiero po wyschnięciu farby. Zmywanie rozpoczynamy od sufitu, w przyszłości czyści się kaloryfery, okna i drzwi, a na końcu ściany, zaczynając od okiennej i posuwając się w głąb pokoju.

Reperacje
Właściwie każde pęknięcie i wybrzuszenie powinno zostać ,wydrapane'” aż do całkowitego usunięcia tzw. martwego tynku. Powstały ubytek odkurzamy i solidnie nawilżamy wodą, ażeby gips dużo lepiej związał się z podłożem. Do reperacji używamy szpachelek różnej szerokości. Po upływie doby miejsca te przecieramy pumeksem. Nierówności można także niwelować roztworem farby, gipsu i wody o konsystencji gęstej śmietany, nakładanym kilkukrotnie w różnych kierunkach. Roztwór tężeje jeszcze wolniej, gdy dodamy trochę mleka.
Odrębny typ uszkodzeń to plamy powstałe na skutek wilgoci. Po zmyciu gorącą wodą przeciera się je dwukrotnie amoniakiem, za każdym razem po wyschnięciu. Jeżeli już na zawilgoconych miejscach już pojawiła się pleśń, spróbujmy zetrzeć ją naftą. Są także specjalne środki grzybobójcze, niestety bardzo toksyczne również dla ludzi, warto zatem tu prześledzić zwrócenie się o pomoc do wyspecjalizowanej spółki. Gdy mury są już suche, gładkie, bez plam i zacieków, pora na kolejny odcinek.

Tapetowanie czy malowanie
Niemniej jednak najpierw gruntowanie. Rodzaj materiałów zastosowanych do tego celu zależy od planowanego pokrycia nawierzchni ścian. Przy malowaniu klejowym używamy roztworu szarego mydła (1 kg na wiadro wody), przy farbie emulsyjnej – jej roztworu wodnego (w stosunku 1 część farby na 2 części wody), a przy tapetowaniu rozcieńczonego roztworu kleju do tapet. Gruntowanie wykonujemy ławkowcem, zaczynając od sufitu i od okna, a następnie posuwamy się w głąb pokoju. Po każdym użyciu pędzel powinien zostać z dokładnością umyty i przechowywany w wodzie. Pod farby olejne stosuje się specjalne farby podkładowe.
Po pełnym wyschnięciu obszaru pora na malowanie! I tym razem zaczynamy od sufitu, a każdą następną warstwę farby nakładamy dopiero po całkowitym wyschnięciu poprzedniej.
Najbardziej kłopotliwe są farby klejowe. Ich przygotowanie jest pracochłonne i trudne, co więcej nie można przerwać pracy ani otworzyć okna, bo sprawi to nierównomierne wysychanie, a w konsekwencji plamy. Wszystkie błędy można poprawiać dopiero po ponownym zmyciu mydłem.Znacznie łatwiejsze w użyciu, niemniej jednak i droższe są farby emulsyjne. Kupuje się je gotowe, w stanie płynnym. Malowanie emulsją trzeba powtórzyć choćby dwukrotnie, ale można je w każdej chwili przerwać i wrócić do pracy wręcz następnego dnia. Kolory uzyskujemy poprzez dodatek pigmentów lub – łatwiej – poprzez dolanie kolorowej farby emulsyjnej. Bezpieczniej jest farbę ciemniejszą dolewać do jasnej, ażeby końcowy efekt nie był zbyt ciemny.
Wielu zwolenników mają również tapety. Tapetować można dwukrotnie, a niektóre tapety można jeszcze potem zamalować farbą emulsyjną. Tapety kładzione bezpośrednio na beton wymagają zneutralizowania podłoża octem. W przeciwnym przypadku z w pewnych sytuacjach stracą kolor. Jeżeli posiadają zostać położone na powierzchniach dotychczas malowanych, powinno się je poprzednio zmyć, jednakże farbę olejną należy zeszlifować. Stare tapety przed zerwaniem powinno się namoczyć. Powierzchnia przeznaczona do tapetowania powinna być zupełnie gładka. Ściany należy zagruntować w przeddzień tapetowania. Następnie tniemy tapetę na bryty, z uwagi wielkości wzoru i wysokość pomieszczenia (zapas minimum 3 cm). Przygotowane odcinki smaruje się klejem od środka ku brzegom. Po ok. 5-10 minutach (zależnie od grubości) tapetę naklejamy na ścianę. By łatwiej było przenieść posmarowany kawałek, składamy go od góry i od dołu – stroną klejącą brzegami do środka.
Tapetowanie rozpoczynamy od jednego z naroży przy oknie. Tapeta powinna brzegiem zachodzić (ok. 2 cm) na ścianę sąsiednią. Następne bryty nakleja się już. ,na styk”. Tapety przyklejamy od góry w dół, dociskając i wygładzając (ściereczką lub wałkiem) od środka na boki. Nadmiar kleju usuniemy dobrze namoczoną gąbką, a naddatek tapety na dole obetniemy albo wsuniemy za listwę podłogową. Szerokość ostatniego odcinka powinna zostać wymierzona i odpowiednio przycięta przed posmarowaniem klejem i przylepieniem.

Ostatnie wykończenia
Malowania olejnego wymagają rury, kaloryfery, ramy i futryny okien, drzwi , a oprócz tego lamperie. Grzejniki malujemy tylko zimne. Miejsca skorodowane czyścimy uprzednio drucianą szczotką i papierem ściernym. Uszkodzenia stolarki drewnianej szlifujemy pumeksem na mokro, ubytki wypełniamy szpachlą do drewna i całość wygładzamy papierem ściernym. Malowanie powtarzamy dwukrotnie, za każdym razem bardzo cienkimi warstwami, by nie powstały zacieki. Każda następna warstwa może zostać nałożona dopiero po pełnym wyschnięciu poprzedniej. Bardzo ważną sprawą przy malowaniu ram jest zabezpieczenie szyb przed zabrudzeniem. Najlepiej okleić je wokół przylepcem, który z łatwością oderwiemy po skończeniu pracy.

Leave a Comment